" Jeśli kochasz.. Twój świat ma odpływy i przypływy, jak statek na morzu.. lecz zawsze wita Cię ten sam port.... Jeśli kochasz.. czasem jesteś zmuszona (y) chodzic po kamieniach, które ranią Ci stopy.. jednak ciepły piasek pozwala im odpocząć i dalej iść.. Czasem Twój świat pokrywa gęsta mgła.. jednak gdzieś dalej jest promyk, którego szukasz.. Dojrzyj go.. jest tak niedaleko.. Są momenty, gdy słońce chowa się za horyzont.. aby rano znów świecić..ponad czasem.. Niekiedy żar słońca staje się nieznośny.. Jednak zawsze możesz skryć się pod drzewem wspomnień i myśli..
Czasem jest stromo..boisz się lawiny.. ale przyjrzyj się, jak wiele możesz zyskać..- nie bój się swoich uczuć.. Choć droga Miłości jest kręta.. i choć czasem most się kończy.. Miłość odnajdzie inną drogę..
Nie ważne gdzie jesteś, co robisz, jak żyjesz.. bo kiedy kochasz.. jesteś Kimś - Jesteś Człowiekiem.. "
Tak, miłość, może leczyć, ale też może ranić, może być również siłą twórczą, przykładem twórczej siły miłości jest utwór Williama Whatrona pt "Spóźnieni kochankowie". Ale wiesz… miłość nie musi wyłącznie upiększać życia ludzkiego, czasami ma całkowicie przeciwne skutki. Jednakże tak musi być, ponieważ jest ona obecna wszędzie tam …gdzie są ludzie i na zawsze będzie razem z nimi. Dziękuję, ze zatrzymałeś się przy moich refleksjach, pozdrawiam bardzo serdecznie : )