Stalam sie chwilowo glucha
Nie slysze slow ktore we mnie spia
Nie przeszkadza mi przelatujaca mucha

Kiedys mialam buzie usmiechnieta
Od ucha do ucha
Nie zrazalo mnie ze na dworze plucha ..

Dawniej serce moje portrety malowalo
Widzialam je z zamknietymi oczami
Tyle we mnie dobrego sie dzialo

Podobno nie brakuje mi kobiecosci
Podobno ze mnie madra glowa
Choc z Twierdzacym to, nie zamienilam ni slowa...

Pustka mnie jakas ogarnela
Nie mam pojecia skad sie ona wziela...
Trzyma w uwiezi moje mysli ..moje marzenia,

Cos zwiazalo mi rece
Cos zaszylo usta
Cos zatkalo uszy
Cos zamknelo oczy....

Czy ja nie mam juz duszy ?
Czy ktos ja wyploszyl?