Możesz wmawiać sobie że jesteś ponad tym wszystkim. Możesz oszukiwać że nie dbasz już o nic. Chodzić własnymi drogami i buntować się bez powodu. Możesz odbiegać od stereotypów lub kompletnie poddać się modzie. Możesz zamknąć serce w klatce, lub zamienić je na kamień. Ale zapamiętaj nigdy, przenigdy nie będziesz wstanie żyć bez powietrza.....

Ostatnio nie mam czasu na nic.Wracam strasznie pozno ze szkoly ,ale moze to dobrze bo nie moge czasem w domu usiedziec,jednak mam bardzo duzo nauki i ledwo z tym wszystkim sie wyrabiam.Czasami mam ochote z tego wszystkiego zrezygnowac ale co wtedy dawaloby mi sens w zyciu? wole tak nie myslec ,bo wole czasem byc naprawde bardzo zajeta ,aby przypadkiem nie znalezc sie na koncu i nie upasc,pomimo tego nieustannego chwiania trwam dalej,choc czas bezlitosnie mnie ogranicza ,ale nie jestem w stanie nawet na chwile go zatrzymac.Zastanawiam sie dlaczego wlasnie w tej chwili tak pedzi?a moze tak poprostu ma byc ,bo przeciez nikt nie powiedzial ze bedzie latwo.Ale przyznam sie tez do jednego czasami nie daje juz rady....i chcialabym aby to sie wszystko skonczylo jednak zatesknie... bo dopiero w tym roku pokochalismy sie wszyscy tak bardzo...mysle co bedzie z nami dalej?juz sie pewnie nie spotkamy...i juz nie raz przez to plakalam bo dzis nie ma wielu takich osob,moga byc inne ale nigdy nie te same....zaczynam powoli dusic sie tutejszym powietrzem.........bo kocham.