20.07.2000

Prawie zapomniałam jak smakuje Twój dotyk. Tak bardzo staram się go zachować w pamięci...Bez niego nie umiem pływać, tonę w szarej codzienności.

Ten głos w słuchawce, który budził i mówił dobranoc, który koił...

Chcę Ci tyle mówić i tyle milczeć.

Tak tęsknię za zapachem...karmelu, przecież wiesz.

Gdzieś.......jesteś ze mną w tej okrutnej rzeczywistości.......Dlatego codziennie piszę list do Twojego serca, do Twoich oczu, dłoni, włosów...do Ciebie.

Powstało to w chwilach bardzo dla mnie trudnych...Ciężar noszę do dzisiaj i nosić już będę zawsze.

Od tamtej też pory zaczęła się moja przygoda z.... no właśnie z czym tak naprawdę? To, co tu czytacie, to ja....

Są chwile, kiedy tak trudno wyrazić nam to, co czujemy. Bojąc się odrzucenia, milczymy i....i cierpimy. Pamiętaj(cie), w życiu piękne są TYLKO chwile (jak to śpiewał Rysiek :) ), dlatego nie bój(cie) się i czerp(cie) z życia wszystko co najlepsze. Ono jest dla Ciebie(Was).

Ja uczę się życia na nowo. Nie jest łatwo, ale dziękuje Temu Najwspanialszemu, za każdą kolejną minutę.

Mam nadzieję, że już niedługo będziecie mogli przeczytać tu coś bardziej optymistycznego. Trzymajcie kciuki, chociaż mówią, że są zdradliwe, to i tak je trzymajcie. Pozdrawiam goraco.